Κάτω η νέα "χούντα" κυβέρνησης-ΕΕ-ΔΝΤ-Κεφαλαίου για ψωμί, δουλειά,ελευθερία, λαϊκή κυριαρχία.

ΚΑΤΩ Η ΝΕΑ «ΧΟΥΝΤΑ»

ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ – ΕΕ – ΔΝΤ - ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ

     ΓΙΑ ΨΩΜΙ, ΔΟΥΛΕΙΑ, ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ, ΛΑΙΚΗ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑ.

ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΥΡΩΖΩΝΗ, ΡΗΞΗ-ΑΠΟΔΕΣΜΕΥΣΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΕ

Εργαζόμενοι, άνεργοι, αυτοαπασχολούμενοι, ανεξάρτητοι επαγγελματίες, φτωχομεσαίοι αγρότες, Νέοι και νέες

Ποτέ μέχρι σήμερα μετά τον Β΄ παγκόσμιο πόλεμο η επίθεση στους εργαζόμενους δεν ήταν τόσο βίαιη όσο σήμερα. 5 χρόνια μνημονικής κόλασης είναι αρκετά για να οδηγήσουν σε διάλυση μισθούς και συντάξεις, πρωτοφανή ανεργία και φτώχια, διάλυση των δημόσιων αγαθών, τσάκισμα μικρομεσαίων κι αγροτών διαρκή βία.

Τώρα πια ξέρουμε γιατί όλα αυτά: Για να αυξηθεί η κερδοφορία των επιχειρήσεων για να ξεπεράσει ο καπιταλισμός την βαθιά του κρίση. Για να σωθούν  οι τραπεζίτες -Γάλλοι, Γερμανοί,  Έλληνες που φόρτωσαν τις χρεωμένες τράπεζές τους στον ελληνικό λαό...  Για να σωθεί το ευρώ.
Ύστερα από 30 γενικές απεργίες και εργατικές κινητοποιήσεις που κλόνισαν το κυρίαρχο σύστημα, με κλιμάκωση των αγώνων  και στις εκλογικές μάχες που έρχονται μπορεί και πρέπει:

• Ν’ ανοίξει ο δρόμος της ΑΝΑΤΡΟΠΗΣ για την άθλια συγκυβέρνηση ΝΔ – ΠΑΣΟΚ. Να επιβληθούν άμεσα μέτρα για την επιβίωση και την βελτίωση της ζωής των εργαζόμενων.
• Να ενισχυθούν οι δυνάμεις που παλεύουν για ένα  άλλο δρόμο στην ελληνική κοινωνία ενάντια στον καταστροφικό «ευρωμονόδρομο», σε σύγκρουση με το κεφάλαιο τα μνημόνια και το χρέος, έξω από το ευρώ και την ΕΕ, με τους εργαζομένους στο τιμόνι!

ΚΑΤΩ Η ΥΠΕΡΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗ ΚΑΙ  Η ΤΥΡΑΝΝΙΑ ΤΗΣ ΕΕ
Η ένταξη της χώρας μας στην ευρωζώνη και την ΕΕ όχι μόνο δεν στάθηκε «ασπίδα στην κρίση», αλλά μαζί με την μισητή τρόικα και τις ελληνικές κυβερνήσεις ήταν αυτή που δημιούργησε την φρίκη που ζούμε.
- Η ΕΕ και η ευρωζώνη με τις συνθήκες τους (Μάαστριχτ, συνθήκες για την οικονομική διακυβέρνηση) οδηγούν σε μόνιμο διαρκές μνημόνιο.
- Με την λεγόμενη ελευθερία των αγορών, το κεφάλαιο μπορεί ανενόχλητο να εκβιάζει κράτη και λαούς, να «μεταναστεύει» όπου μυρίζεται μεγαλύτερα κέρδη, να κρύβει εκατοντάδες δις (πάνω από 600 δις οι έλληνες επιχειρηματίες)  σε «φορολογικούς παραδείσους».
- Με περιορισμούς, και ποσοστώσεις, με την στήριξη των πιο ισχυρών πολυεθνικών, παράλληλα με τις επιπτώσεις της κρίσης, ολόκληροι κλάδοι (ναυπηγεία, χαλυβουργία) οδηγούνταν σε κλείσιμο και καταστροφή.
- Στην υπηρεσία των μονοπωλιακών αγροτοδιατροφικών συμφερόντων, των μεγαλοαγροτών και των μεσαζόντων η Κοινή Αγροτική Πολιτική (ΚΑΠ) τσάκιζε τους μικρομεσαίους αγρότες, μετατρέποντας την Ελλάδα από χώρα εξαγωγική σε εισαγωγέα αγροτικών προϊόντων.
- Η ρατσιστική Ευρώπη- φρούριο («Frontex», Δουβλίνο ΙΙ κλπ) οδηγεί σε Λαμπεντούζες,  Φαρμακονήσια, εκατόμβες μεταναστών και προσφύγων, διαίρεση ντόπιων και ξένων εργατών..
- Η ΕΕ καταστρέφει την φύση και το περιβάλλον. Προωθεί τα μεταλλαγμένα, βάζει πάνω από  όλα τους «επενδυτές».

Η ΕΕ είναι ένας βαθιά ολοκληρωτικός μηχανισμός επιτροπείας και επιβολής των πιο βάρβαρων πολιτικών, των ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων, ενίσχυσης των μεγάλων κρατών και των πολυεθνικών τους. Ένας μηχανισμός που δεν διστάζει να στηρίξει ακόμα και ανοιχτά φασιστικές συμμορίες, όπως στην Ουκρανία, για τα συμφέροντά της.

Για αυτό απαιτείται ρήξη και αποδέσμευση απ’ αυτή την λυκοσυμμαχία. ΑΝΑΤΡΟΠΗ των κυβερνήσεων που την υπηρετούν. Για να έχουμε δικαιώματα, μισθούς, παιδεία και υγεία, δημοκρατία και λαϊκή κυριαρχία, για να ανοίξει ο δρόμος της  κοινωνικής και πολιτικής απελευθέρωσης της εργατικής τάξης και του λαού.

ΥΠΑΡΧΕΙ  ΑΛΛΟΣ ΔΡΟΜΟΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ.

Μόνο ένα πρόγραμμα σε ρήξη με τα συμφέροντα του κεφαλαίου, για απειθαρχία και αποδέσμευση απ’ το ευρώ και την ΕΕ, μπορεί να μας βγάλει από την κρίση σε όφελος της εργαζόμενης πλειοψηφίας. Με βασικούς στόχους:

- Ανατροπή της συγκυβέρνησης ΝΔ-ΠΑΣΟΚ και  κάθε κυβέρνησης με την ίδια πολιτική.
- Μονομερής καταγγελία των μνημονίων και των δανειακών συμβάσεων, κατάργηση όλων των μνημονιακών νόμων.
- Μη αναγνώριση, παύση πληρωμών και διαγραφή του χρέους.
- Εθνικοποίηση των τραπεζών και των μεγάλων επιχειρήσεων, χωρίς αποζημίωση, με εργατικό – λαϊκό έλεγχο.
- Άμεση βελτίωση της ζωής των εργαζόμενων. Αυξήσεις στους μισθούς και τις συντάξεις.
- Άμεσα μέτρα για την προστασία των ανέργων, επίδομα ανεργίας και δωρεάν ασφάλιση για όλους τους ανέργους, μείωση των χρόνων συνταξιοδότησης και των ωρών δουλειάς, δημόσιες επενδύσεις και προσλήψεις στο δημόσιο για τις κοινωνικές και λαϊκές ανάγκες.
- Όχι στα χαράτσια και την εξοντωτική φορολογία, μισθωτών και αυτοαπασχολούμενων. Κανένας πλειστηριασμός
- Όχι στην ΚΑΠ. Μέτρα υπέρ της φτωχομεσαίας αγροτιάς, ενίσχυση των συνεταιρισμών της.
- Ανατροπή της αντιδημοκρατικής πολιτικής της βίας, της καταστολής, με δημοκρατικές κατακτήσεις υπέρ των εργαζομένων και του λαού.
- Πάλη κατά της φασιστικής απειλής και του ρατσισμού για την νομιμοποίηση όλων των μεταναστών, την απόδοση της ιθαγένειας στα παιδιά τους.
- Υπεράσπιση της φύσης και του περιβάλλοντος από τη ληστρική επιδρομή του κεφαλαίου.

ΓΙΑ ΜΙΑ ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ ΑΠΟ ΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ, ΑΝΤΙΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗ ΚΑΙ ΕΝΩΤΙΚΗ
Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν έχει τέτοια πολιτική. Με τους όρκους πίστης στην ευρωζώνη και την ΕΕ, με την αποδοχή του δυσθεώρητου χρέους, τον συμβιβασμό του με τον ΣΕΒ και τις δυνάμεις του κεφαλαίου, ακολουθεί μια πολιτική συνέχισης της λιτότητας και αντιλαϊκών μέτρων, που θα οδηγήσει στην  ήττα και την απογοήτευσης  τους εργαζόμενους και τα πλατιά λαϊκά στρώματα είτε γίνει κυβέρνηση, είτε όχι.

Το ΚΚΕ παραπέμπει τα πάντα, και την έξοδο απ’ την ευρωζώνη και την ΕΕ, στο μακρινό μέλλον της «Λαϊκής Εξουσίας». Δεν παλεύει σήμερα για ένα πρόγραμμα ανατροπής της επίθεσης και αυτό δεν μπορεί να κρυφτεί με αριστερές κορώνες. Περιφρονεί, υπονομεύει και διασπά κάθε ταξική αγωνιστική διεκδίκηση, διευκολύνοντας αντικειμενικά την κυβέρνηση..

ΜΕ ΤΗΝ ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α. ΚΑΙ ΤΗΝ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ ΟΣΩΝ ΠΑΛΕΥΟΥΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΤΗΣ ΕΠΙΘΕΣΗΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΞΟΔΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΕ
Η ανατροπή της επίθεσης, η ουσιαστική βελτίωση της ζωής μας  δεν σημαίνει μια απλή κυβερνητική εναλλαγή ενώ η κυρίαρχη πολιτική μένει άθικτη. Σημαίνει το ξήλωμα όλων των αντεργατικών – αντιλαϊκών μέτρων της τελευταίας εξαετίας με την δύναμη του οργανωμένου λαού.

Με την ενίσχυση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ – ενισχύουμε τις δυνάμεις:
- που παλεύουν για τα λαϊκά δικαιώματα, χωρίς συμβιβασμούς και υπαναχωρήσεις.
- που παλεύουν για μια άλλη αριστερά, ανεξάρτητη από το σύστημα αντικαπιταλιστική, επαναστατική και ενωτική. Για την συσπείρωση όλων των δυνάμεων που στρέφονται ενάντια στο νέο κοινωνικό μεσαίωνα που μας επιφυλάσσουν, τον ιμπεριαλισμό και την ΕΕ. Για να υπάρχει ισχυρός ο πόλος της ελπίδας στην ελληνική κοινωνία.

Ανυπακοή - ανταρσία γενική. Ολοι όλες αύριο στην απεργία

Πανεργατικός – παλλαϊκός ξεσηκωμός!

Ένας νέος γύρος απεργιακών κινητοποιήσεων ξεκινά με πρώτο σταθμό την απεργία στις 12 Μαρτίου στο Δημόσιο ενάντια στο υπό ψήφιση Νομοσχέδιο «Διοικητικές Απλουστεύσεις – Καταργήσεις, Συγχωνεύσεις Νομικών Προσώπων και Υπηρεσιών του Δημόσιου Τομέα – Τροποποίηση διατάξεων Π.Δ. 318/1992 (Α 161) και λοιπές ρυθμίσεις», που συζητείται στην ολομέλεια της Βουλής. Αυτό το νομοσχέδιο προβλέπει την κατάργηση Νομικών Προσώπων του Δημοσίου, την άμεση απόλυση ή τη διαθεσιμότητα κι άλλων δημοσίων υπαλλήλων, ενώ ταυτόχρονα προωθεί την καθιέρωση ενός μόνιμου μηχανισμού δημιουργίας δεξαμενών νέων διαθεσιμοτήτων μέσω της εφαρμογής νέου συστήματος «αξιολόγησης» και της καθιέρωσης υποχρεωτικής ποσόστωσης.

Ο αγώνας ενάντια στις απολύσεις στο δημόσιο αφορά όλη την κοινωνία:

- Γιατί το τρίτο Μνημόνιο που ψήφισε η τότε τρικομματική κυβέρνηση διαλύει τα εργασιακά δικαιώματα σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα. Κι όταν δεν μπορεί να τα περάσει από τη Βουλή, νομοθετεί την πλήρη παράδοσή μας στους πιστωτές με τελεσίγραφα (Πράξεις Νομοθετικού Περιεχομένου) και ανακοινωθέντα (εγκυκλίους) όπως έγινε με την ΕΡΤ.

- Γιατί η Τρόικα θα ικανοποιηθεί μόνο αφού διωχθούν 150.000 δημόσιοι υπάλληλοι (δηλαδή 1 στους 3), και οι υπόλοιποι να δουλεύουν σκύβοντας το κεφάλι στον εκάστοτε πολιτικό προϊστάμενο.

- Γιατί διαλύουν κάθε θεσμό του κοινωνικού κράτους, κάθε δημόσιο αγαθό και εκδιώκουν τους εργαζόμενους για να ανοίξουν το δρόμο στην εκχώρησή τους στο ιδιωτικό κέρδος: το νερό, η υγεία, η καθαριότητα και πολλές άλλες λειτουργίες θα αποδοθούν σε ιδιώτες, για να πληρώνει ο λαός μεγαλύτερους φόρους για χειρότερες υπηρεσίες, όπου οι εργαζόμενοι θα δουλεύουν για ένα κομμάτι ψωμί.

Τέσσερα χρόνια  τώρα μας λένε  «μνημόνιο ή χάος»! Και έχουμε ήδη οδηγηθεί στην κοινωνική καταστροφή και το χάος. Στη «στάση πληρωμών» στο εσωτερικό. Στον εργασιακό μεσαίωνα. Στην εξευτελιστική ευρωπαϊκή επιτροπεία.

Ο ΑΓΩΝΑΣ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ

Με τους αγώνες μας των τελευταίων χρόνων  ανατρέψαμε δυο κυβερνήσεις. Δεν θα αφήσουμε να διαλύσουν τις ζωές μας για την «δόση» και το χρέος! Οργανωνόμαστε παντού, σε εργατικούς κλάδους και γειτονιές. Με απεργίες, καταλήψεις και αγώνες με διάρκεια.. Με συνελεύσεις και απεργιακές επιτροπές! Με αγωνιστική ενότητα και συντονισμό των πρωτοβάθμιων σωματείων, των μαχόμενων ομοσπονδιών και όλων όσων παλεύουν για την ανατροπή. Να κατακτήσουμε στο δρόμο, σε κατειλημμένα Δημαρχεία και Υπουργεία, την ενότητα του δημόσιου και ιδιωτικού τομέα, κόντρα στον κατακερματισμό που θέλουν να μας επιβάλουν.

Ήρθε η ώρα και όλες οι αγωνιζόμενος δυνάμεις να συμβάλουν σε ένα ισχυρό ενωτικό αγωνιστικό μέτωπο ανατροπής των μέτρων, της κυβέρνησης, της τρόικα και του σφαγείου ΕΕ - ΔΝΤ- κεφαλαίου. Σε ρήξη με τον υποταγμένο συνδικαλισμό των ΓΣΕΕ- ΑΔΕΔΥ. Χωρίς διάσπαση των εργαζομένων.

ΡΗΞΗ ΜΕ ΤΟ ΕΥΡΩ, ΤΗΝ ΕΕ, ΤΟ ΧΡΕΟΣ -ΕΡΓΑΤΙΚΟΣ ΕΛΕΓΧΟΣ ΠΑΝΤΟΥ!

- Έξω τώρα από το ευρώ και την ΕΕ. Άμεση και μονομερή καταγγελία των μνημονίων και της αποικιοκρατικής δανειακής σύμβασης. Μη αναγνώριση, διαγραφή του χρέους.

-Έξω απ’ το ΝΑΤΟ, καμιά συμμετοχή σε ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις και πολέμους.

- Εθνικοποίηση των τραπεζών και των μεγάλων επιχειρήσεων, χωρίς αποζημίωση, με εργατικό και λαϊκό έλεγχο. Απαγόρευση των απολύσεων – προσλήψεις – δουλειά για όλους.

- Αυξήσεις στους μισθούς και τις συντάξεις. Καμιά ιδιωτικοποίηση, δημόσια αγαθά για όλους.

- Προστασία των μικρών και μεσαίων αγροτών.

- Πραγματική δημοκρατία για τον λαό όχι στην καταστολή, την εργοδοτική τρομοκρατία και τους φασίστες!

ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΤΟΥΣ ΑΝΑΤΡΕΨΟΥΜΕ!

ΝΑ ΖΗΣΟΥΜΕ ΜΕ ΓΝΩΜΟΝΑ

ΤΙΣ ΕΡΓΑΤΙΚΕΣ ΚΑΙ ΛΑΪΚΕΣ ΑΝΑΓΚΕΣ

Ανταρσία στα σχέδια της ΡΟΚΑΣ-IMBERTROLA

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Ανταρσία στο Αιγαίο –

ΑΝΤΙΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ

http://aegeanantarsia.blogspot.com

τηλ. 6946491818, 6977811114

10-3-2014

Την Τρίτη 11/2 το Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο (ΚΑΣ) θα γνωμοδοτήσει για την επένδυση της εταιρείας ΡΟΚΑΣ-IMBERTROLA για δημιουργία 28 βιομηχανικών αιολικών πάρκων στα νησιά μας. Η εταιρεία ΡΟΚΑΣ-IMBERTROLA έχει εξασφαλίσει τα υπερκέρδη της πουλώντας στη ΔΕΗ 124,31 € την μεγαβατώρα (1 MWh), όταν στις χερσαίες αιολικές εγκαταστάσεις η τιμή της είναι 87,75 € και το μέσο κόστος παραγωγής από τη ΔΕΗ είναι λιγότερο από 50 €. Στην ουσία μέσω της αυξημένης τιμής, χρεώνεται στους πολίτες το κόστος της διασύνδεσης των νησιών με την ηπειρωτική χώρα και εξασφαλίζεται το υπερκέρδος της εταιρείας. Με την ανάθεση της διασύνδεσης των νησιών σε ιδιωτικές εταιρείες, το κράτος αποσύρεται από την υποχρέωση να χρηματοδοτήσει τη διασύνδεση, οι εταιρείες κάνουν πάρτι και το λογαριασμό τον πληρώνουν οι εργαζόμενοι και ο λαός.

Οι συνέπειες για τις περιοχές που θα εγκατασταθούν τα αιολικά πάρκα θα είναι καταστροφικές. Απειλείται το μοναδικό τοπίο των νησιών μας, λόγω της μεγάλης κλίμακας και του πλήθους των ανεμογεννητριών. Το γεωπάρκο του απολιθωμένου δάσους και οι προστατευμένες περιοχές NATURA θα πληγούν ανεπανόρθωτα. Η υποβάθμιση των εδαφικών, υδατικών και βιοτικών πόρων θα προκαλέσει ζημιά στη γεωργία και την κτηνοτροφία. Οι παρακείμενοι οικισμοί θα επιβαρυνθούν λόγω ηχορρύπανσης και επίδρασης στο μικροκλίμα και θα επιδεινωθεί η ερημοποίηση. Η καταστροφή της σπάνιας ορνιθοπανίδας θα πλήξει τον τουρισμό που σχετίζεται με την παρατήρηση πουλιών. Καμιά τουριστική ανάπτυξη δεν μπορεί να έχει τύχη σε τέτοιες συνθήκες.

Το αναπτυξιακό μοντέλο που επιβάλλεται με τη συγκεκριμένη επένδυση μετατρέπει τα νησιά σε «βιομηχανικά πάρκα» παραγωγής ακριβής ηλεκτρικής ενέργειας (αιολικά πάρκα και φωτοβολταϊκά) που προορίζεται για εξαγωγή. Εγκαταλείπεται κάθε προσπάθεια ενίσχυσης της γεωργικής και κτηνοτροφικής παραγωγής, της αλιείας, της ήπιας τουριστικής ανάπτυξης. Παραδίνονται τα νησιά μας στα αρπακτικά καπιταλιστικά συμφέροντα για να γίνουν «βιομηχανικά νεκροταφεία» χωρίς ανθρώπους, πουλιά και βλάστηση, ενός μοντέλου ανάπτυξης που ήδη βρίσκεται σε βαθιά κρίση. Είναι το μοντέλο που αντιστοιχεί σε μια χώρα υπό χρεοκοπία, που μετατρέπεται σε ειδική οικονομική ζώνη εκμετάλλευσης και ξεπουλά όσο - όσο των φυσικό της πλούτο και το μέλλον της.

Ανταρσία στα σχέδιά τους

Δεν έχουμε καμιά εμπιστοσύνη στα «αρμόδια» κρατικά όργανα όπως το ΚΑΣ. Τους είδαμε πως νομιμοποίησαν τις ορέξεις των μεγαλοεργολάβων στην Χαλκιδική ή την Κερατέα. Απαιτούμε τα νησιά μας να αποκτήσουν ενεργειακή επάρκεια μέσω της διασύνδεσης με το ηπειρωτικό δίκτυο και την ανάπτυξη μικρών αιολικών ή φωτοβολταϊκών πάρκων, για τις τοπικές ανάγκες. Η διασύνδεση των νησιών μπορεί να πραγματοποιηθεί με κρατική χρηματοδότηση, από μια δημόσια και υπό λαϊκό και εργατικό έλεγχο ΔΕΗ, που να παρέχει φτηνό ρεύμα στο λαό. Τα νησιά μπορούν να αναπτυχθούν στηριγμένα στην τοπική γεωργία, κτηνοτροφία και αλιεία, στην ήπια τουριστική ανάπτυξη και σε μια δημόσια κρατική ακτοπλοΐα και αεροπλοΐα, που να εξασφαλίζει φτηνές, συχνές και γρήγορες μεταφορές. Ανταρσία και αγώνας που να επιβάλει αυτή την άλλη διέξοδο. Που θα ανατρέψει την πολιτική του ξεπουλήματος του φυσικού πλούτου, της καταστροφής του περιβάλλοντος, της εξαθλίωσης των εργαζομένων, στο βωμό των κερδών του μεγάλου κεφαλαίου. Χρειάζεται ρήξη με την  Ευρωπαϊκή Ένωση, το Δ.Ν.Τ. και τις κυβερνήσεις που μας έφεραν στο σημερινό αδιέξοδο. Να κυριαρχήσει στα κοινωνικά και πολιτικά πράγματα ο κόσμος της εργασίας, ανατρέποντας την εκμετάλλευση και την ανελευθερία. Να επιβάλουμε μονομερή διαγραφή του χρέους, ανατροπή των μνημονίων και αποδέσμευση από την Ευρωπαϊκή Ένωση.

- ΟΧΙ στα σχέδια της ΡΟΚΑΣ-IMBERTROLA, στην καταστροφή των νησιών και του περιβάλλοντος. Διασύνδεση των νησιών με το ηπειρωτικό δίκτυο με κρατική χρηματοδότηση.  Ανάπτυξη ανανεώσιμων πηγών ενέργειας για κάλυψη τοπικών αναγκών, με σεβασμό στο περιβάλλον.

- ΟΧΙ στην ιδιωτικοποίηση της ενέργειας και της ΔΕΗ. Όχι στο ξεπούλημα του δημόσιου πλούτου. Το ρεύμα είναι δημόσιο αγαθό, πρέπει να βρίσκεται κάτω από εργατικό και λαϊκό έλεγχο. Φτηνό ρεύμα για όλο το λαό, κατάργηση των χαρατσιών.

Στην κρίση δεν γιορτάζουμε, διεκδικούμε !

Τα τελευταία 5 χρόνια βιώνουμε όλες και όλοι τεράστιες αλλαγές λόγω της οικονομικής και κοινωνικής εξαθλίωσης, λόγω των πολιτικών επιλογών της κυβέρνησης, της Ε.Ε. και του Δ.Ν.Τ. Η μεγάλη κοινωνική πλειοψηφία έχει υποστεί ανεργία, μαύρη εργασία, μειώσεις μισθών και συντάξεων, καταστροφή κοινωνικών δομών και παροχών.

Είναι όμως για όλους το ίδιο δύσκολο; Ως γυναίκες θεωρούμε πως βιώνουμε την κρίση πιο έντονα και με διαφορετικό τρόπο σε πολλές στιγμές της καθημερινότητας μας. Το να είσαι γυναίκα εργαζόμενη, άνεργη, μητέρα, σύντροφος ποτέ δεν ήταν κάτι απλό. Τώρα όμως έχει γίνει ασύγκριτα πιο δύσκολο.
Καθώς ποτέ δεν ενταχτήκαμε ως γυναίκες ισότιμα στην εργασία, με την κρίση η ανισότητα αυτή έχει γίνει ακόμα πιο έντονη. Πέρα από αυτό, πολλές γυναίκες εργάζονταν ως ημιαπασχολούμενες ή απασχολούνταν σε ανασφάλιστους κλάδους όπως καθαρίστριες, baby-sitting, οικιακές βοηθοί, στη φροντίδα ηλικιωμένων κ.α., κλάδοι με θολό εργασιακό καθεστώς, όπου πολλά από τα δικαιώματα συστηματικά καταπατούνται. Με τον ίδιο τρόπο που το σύστημα καταπιέζει και στερεί δικαιώματα από τις γυναίκες, περιθωριοποιεί και εκμεταλλεύεται την ΛΟΑΤ (λεσβίες, ομοφυλόφιλοι, αμφιφυλόφιλοι, τρανς) κοινότητα. Γι’ αυτό και μαζί με τη πάλη ενάντια στη γυναικεία καταπίεση, έχουμε να δώσουμε τη μάχη για της απενοχοποίησης της σεξουαλικότητας.
Επιπλέον, ενώ πάντα μια εγκυμοσύνη μπορούσε να αποτελέσει αιτία μη πρόσληψης ή και απόλυσης, πλέον οι γυναίκες καλούνται να επιλέξουν ένα μόνο από τα δύο. Μια άδεια εγκυμοσύνης μπορεί και να είναι πολυτέλεια. Στο μεταξύ, στα πλαίσια των περικοπών, για τις ανασφάλιστες ο τοκετός είναι κάτι που δικαιούνται μόνο αν έχουν τα χρήματα όπως και η έκτρωση, αρκετά ενοχοποιημένη ακόμα, που πληρώνεται ολόκληρη από την τσέπη της γυναίκας. Παράλληλα η ενημέρωση σχετικά με την αντισύλληψη είναι ελλιπέστατη και η πρόσβαση σε αυτήν περιορισμένη.
Η κρίση όμως αποτέλεσε και μια δικαιολογία για να στερήσει από τον κόσμο κοινωνικές παροχές και δομές. Η διάλυση των νοσοκομείων, το κλείσιμο του ΕΟΠΥΥ, των σχολείων και των παιδικών και βρεφονηπιακών σταθμών, των γηροκομείων, η μείωση των επιδομάτων, η αύξηση της ηλικίας συνταξιοδότησης, ωθούν τον κόσμο  σε μια κατάσταση μόνιμου φόβου επιβίωσης. Για μας ως γυναίκες, αυτή η κατάσταση αποτελεί ένα επιπλέον βάρος, καθώς όταν παραστεί ανάγκη, είναι βέβαιο πως θα είμαστε αυτές που θα επιφορτιστούν με την φροντίδα του ηλικιωμένου πατέρα, της μητέρας, του μικρού παιδιού που δεν θα έχει νηπιαγωγείο, θα είμαστε αυτές που θα κληθούν να αφήσουν την δουλειά τους προκειμένου να φροντίσουν το νοικοκυριό, σύμφωνα με τα πατριαρχικά στερεότυπα.
Άλλα δεν είναι μόνο αυτά. Τα προβλήματα που είχαμε και πριν λόγω του φύλου μας εντείνονται λόγω της κρίσης. Ο φόβος του να περπατάς μόνη τη νύχτα στο δρόμο, η σεξουαλική παρενόχληση και η υποτίμηση που δέχεσαι σε κάθε πτυχή της ζωής σου, από τον χώρο δουλειάς μέχρι τον σύντροφο σου. Τα πρότυπα ζωής, συμπεριφοράς και ομορφιάς που ακόμα και τώρα μας καταπιέζουν. Αλλά και η ενδοοικογενειακή βία που πάντα βάραινε τη γυναίκα τώρα πια είναι μεγαλύτερη από ποτέ, με τις γυναίκες να μιλάνε πιο δύσκολα για αυτό, μιας και η άθλια οικονομική κατάσταση τις αναγκάζει να μένουν σε ανεπιθύμητες, συχνά καταπιεστικές σχέσεις. Η απεμπλοκή των θυμάτων έχει γίνει ακόμα πιο δύσκολη, μιας και οι αντίστοιχες δομές και τα καταφύγια έχουν αποδεκατιστεί με ευθύνη του κεντρικού και τοπικού κράτους. Τα περιστατικά ομοφοβικών και τρανσφοβικών επιθέσεων έχουν επίσης εξαπλωθεί επικίνδυνα, πολλές φορές κι από τα όργανα καταστολής του κράτους (π.χ. χυδαίες συλλήψεις τρανς ατόμων στη Θεσσαλονίκη).
Κοινωνικές ομάδες που ήδη καταπιέζονταν βρίσκονται σε ακόμη χειρότερη μοίρα λόγω της κρίσης. Παίρνουν συχνά τον ρόλο του αποδιοπομπαίου τράγου, γκετοποιούνται ή περνάνε αόρατοι οι ίδιοι και οι ανάγκες τους. Οι μετανάστριες είναι από τις πρώτες που θα χάσουν τη δουλειά τους και από τις τελευταίες που θα έχουν περίθαλψη και πρόσβαση στις κοινωνικές δομές. Αντίστοιχη κατάσταση αντιμετωπίζουν και τα παιδιά τους, που συχνά δεν έχουν πρόσβαση στην εκπαίδευση, ενώ δύσκολα μπορούν να αιτηθούν την ελληνική ιθαγένεια. Οι φυλακισμένες ζουν σε συνθήκες εξαθλίωσης, χωρίς στοιχειώδη είδη υγιεινής και χωρίς πρόνοια για τα παιδιά τους που μέχρι κάποια ηλικία μεγαλώνουν αποκλειστικά μέσα στη φυλακή, ενώ σε πολλές περιπτώσεις δεν δικαιούνται να μειώσουν την ποινή τους μέσω εργασίας. Φυσικά δεν ξεχνάμε την περίπτωση των οροθετικών γυναικών, που οι ίδιες διαπομπεύτηκαν πανηγυρικά, ενώ οι πελάτες αντιμετωπίστηκαν ως θύματα μιας κακής συναλλαγής.
Για όλα αυτά υπάρχουν υπεύθυνοι. Είναι οι πολιτικές των κυβερνήσεων, οι επιταγές της ΕΕ και του ΔΝΤ. Δίπλα τους στέκει η ΧΑ, που δολοφόνησε το Παύλο Φύσσα, το Σαχζάτ Λουκμάν, ως συστημική δύναμη και οργανωμένος εκφραστής του φασισμού, που επιβάλλει κυρίως με τη φυσική βία το καθεστώς τρομοκρατίας απέναντι στους πιο ευάλωτους, έχοντας πρωταγωνιστικό ρόλο σε πογκρόμ μεταναστών/μεταναστριών, ομοφυλόφιλων γυναικών και αντρών, τρανς ατόμων. Το πραγματικό της πρόσωπο, είναι αυτό του καταπιεστή όλων των πληττόμενων κομματιών της κοινωνίας και του υπερασπιστή κάθε συντηρητικού, αντιδραστικού και καταπιεστικού θεσμού και ιδέας. Η επίθεση νομιμοποιείται από τα ΜΜΕ, που ακόμα και σήμερα προβάλλουν τα πιο αντιδραστικά πρότυπα για τα φύλα, ενώ εξαίρουν κάθε καταπιεστή και αφεντικό που προχωράει σε ολοένα πιο αντιλαϊκά, ομοφοβικά και μισογύνικα μέτρα. Είναι δε αυτά που συστηματικά προωθούν και νομιμοποιούν το κλίμα βίας, ποινικοποιώντας κάθε μορφή αντίστασης ενάντια στα αντιλαϊκά μέτρα, υποθάλποντας ακόμα και τους δολοφόνους της ΧΑ.
Βρισκόμαστε στους χώρους εργασίας, στις γειτονιές, στους δρόμους και στις πλατείες. Στη διάρκεια αυτών των πέντε χρόνων, όπως και πριν, οι γυναίκες αγωνιζόμαστε για τα δικαιώματα μας. Είμαστε παντού και θα συνεχίσουμε να διεκδικούμε και να παλεύουμε αντικαπιταλιστικά, με απεργίες διαρκείας και κινητοποιήσεις, για μια κοινωνία χωρίς εκμετάλλευση, χωρίς καταπίεση από άνθρωπο σε άνθρωπο!

ΚΑΜΙΑ ΜΟΝΗ ΤΗΣ ΣΤΗΝ ΚΡΙΣΗ
ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΜΕ ΣΥΛΛΟΓΙΚΑ ΤΑ ΑΥΤΟΝΟΗΤΑ
ΙΣΟΤΗΤΑ-ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ-ΑΓΩΝΑΣ

- ΟΜΑΔΑ ΓΥΝΑΙΚΩΝ  ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α.
- ΟΜΑΔΑ ΦΥΛΟΥ ΚΑΙ ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΟΤΗΤΑΣ – LGBTQ  ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α.

Μερικά ερωτήματα…

Του Στρατή Παυλή,

γιατρού, στελέχους της ΑΝΤΑΡΣΥΑ Λέσβου

Έξι νέοι άνθρωποι καταθέτουν δημόσια την άποψη τους για τις δημοτικές και περιφερειακές εκλογές [http://oallosdromos.net/?p=508]. Δηλώνουν πως «χάρηκαν» με την υποψηφιότητα του Στράτου Γεωργούλα για το δήμο Λέσβου και ότι είναι «τιμή» τους η υποψηφιότητα της Αγλαΐας Κυρίτση για την περιφέρεια Βορείου Αιγαίου. Έχουν κάθε δικαίωμα να στηρίζουν τις πολιτικές τους προτιμήσεις. Καλό είναι όμως να υπακούν στην κοινή λογική οι δημόσιες τοποθετήσεις μας.

Οι συγκεκριμένες υποψηφιότητες δεν προέκυψαν τυχαία. Την υποψηφιότητα της Αγλαΐας Κυρίτση, την πρότεινε ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ και την ενέκρινε κατά πλειοψηφία η Κεντρική Επιτροπή. Η ίδια πρόταση περιελάμβανε τον γνωστό για τις ακροδεξιές απόψεις του Καρυπίδη και τον υποστηρικτή των μνημονίων Βουδούρη. Την υποψηφιότητα του Στράτου Γεωργούλα την στηρίζει ο ΣΥΡΙΖΑ Λέσβου και απέχει πολύ από το να εκφράζει την «ενωμένη αριστερά».

Η ενότητα της Αριστεράς, όπως χρησιμοποιείται από τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, δεν αποτελεί το «φάντασμα που πλανιέται πάνω απ´ το Κόκκινο Νησί» αλλά τη φαντασίωση όσων ψαρεύουν στα θολά νερά της διαχείρισης της τοπικής εξουσίας. Η Αριστερά, για να μπορέσει να δώσει λύση στα προβλήματα της κοινωνίας, πρέπει να έχει καθαρές θέσεις, «να λέει τα σύκα σύκα και τη σκάφη σκάφη». Δυστυχώς οι υποψήφιοι που στηρίζει ο ΣΥΡΙΖΑ, εκτός από κοινοτοπίες, αποφεύγουν να δεσμευτούν σε συγκεκριμένα ερωτήματα.

Αν αύριο βρεθούν να διαχειρίζονται τον Δήμο ή την Περιφέρεια τι διαφορετικό θα κάνουν από τις σημερινές μνημονιακές αρχές; Τι θα κάνουν με τα χρέη του Δήμου και της Περιφέρειας, με τον ασφυκτικό έλεγχο των προϋπολογισμών από το Οικονομικό Παρατηρητήριο και από τους επιτρόπους της τρόικας; Τι θα κάνουν με τους «ωφελούμενους εργαζόμενους» των 450 ευρώ και τις πεντάμηνες συμβάσεις πείνας; Με ποιες εργασιακές συμβάσεις θα μαζέψουν αύριο τα σκουπίδια, θα λειτουργήσουν τη «Βοήθεια στο Σπίτι» και ποιος θα πληρώσει τη λειτουργία των Παιδικών Σταθμών; Θα αποδεχτούν την χρηματοδότηση μέσα στα ασφυκτικά πλαίσια του ΕΣΠΑ, την διείσδυση του ιδιωτικού κεφαλαίου μέσω ΣΔΙΤ (Συμπράξεις Δημόσιου και Ιδιωτικού Τομέα), την ανατροπή των εργασιακών σχέσεων μέσω των ΚΟΙΝΣΕΠ (Κοινωφελείς Συνεργατικές Επιχειρήσεις), το ξεπούλημα του δημόσιου πλούτου με την παράδοση του στο ΤΑΙΠΕΔ; Ποια είναι η θέση τους για την Κοινή Αγροτική Πολιτική που ξεκληρίζει τους αγρότες μας; Τι θα κάνουν με τους απολυμένους της ΕΡΤ, τους σχολικούς φύλακες και τους εκπαιδευτικούς, τις επιχειρήσεις που κλείνουν και τους απολυμένους του ιδιωτικού τομέα; Πώς θα αντιμετωπίσουν τον εφιάλτη της ανεργίας, την απλήρωτη εργασία, το πρόβλημα της λαϊκής και της φοιτητικής στέγης, τους πλειστηριασμούς για χρέη στην εφορία και τις τράπεζες; Πώς θα χτυπήσουν την ασυδοσία των εφοπλιστών που καταδικάζουν σε απομόνωση τα νησιά μας; Πώς θα αντιμετωπίσουν το κλείσιμο και την υποβάθμιση των πολυϊατρείων του ΕΟΠΥΥ, των Κέντρων Υγείας και του Νοσοκομείου;

Τελικά θα κατονομάσουν τον υπεύθυνο της καταστροφής που βιώνει ο εργαζόμενος λαός; Είναι ή δεν είναι εχθρός της εργαζόμενης πλειοψηφίας το κεφάλαιο ντόπιο και ξένο, εθνικό και τοπικό (εφοπλιστικό, τουριστικό, οι μεγαλοεργολάβοι, οι λαδέμποροι και οι τυροκόμοι), η Ευρωπαϊκή Ένωση και το Δ.Ν.Τ; Όσο η Αριστερά αρνείται να πάρει καθαρή θέση απέναντι στα καυτά ερωτήματα της εποχής η ενότητα που επιχειρεί θα είναι σαθρή και θα οδηγεί σε ήττες και απογοητεύσεις τον κόσμο που ελπίζει σε αυτήν. Καθαρές κουβέντες λοιπόν, με τόλμη για βαθιές τομές, σε σύγκρουση με το κεφάλαιο, την Ευρωπαϊκή Ένωση, το ΔΝΤ. Σε σύγκρουση με τις κυβερνήσεις και τους διαχειριστές που υπηρετούν αυτή την αντιλαϊκή πολιτική κεντρικά και τοπικά, για να ζήσουμε με αξιοπρέπεια σήμερα και να ανοίξουμε το δρόμο για τη συνολική ανατροπή αύριο.