Ανοικτή Καταγγελία της ΤΕ ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α. Σερρών

H ΤΕ ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α. Σερρών καταγγέλλει την κατά τ’ άλλα «προοδευτική» εφημερίδα των Σερρών «καθημερινός ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΣ» για την απαράδεκτη, προσβλητική, προκλητική και μη αποδεκτή ιστορικά, χρήση του όρου «εαμοβουλγάρων» σε άρθρο της ηλεκτρονικής της έκδοσης στο διαδίκτυο.
Επισημαίνεται, ότι η συγκεκριμένη ορολογία χρησιμοποιήθηκε αποκλειστικά από την προπαγάνδα του μετεμφυλιακού ακροδεξιού παρακράτους, που είχε ως στόχο την παραχάραξη της ιστορίας και την γενικότερη περιχαράκωση της προσφοράς των λαϊκών αγωνιστών του ΕΑΜ - ΕΛΑΣ και την υποβάθμιση της αξίας της Εθνικής Αντίστασης.

Στη Ζωρζ Σαρή της καρδιάς μας

87 ακούραστα χρόνια... Από την ΕΠΟΝ, την εξορία, πάλι πίσω στη Χούντα, ακούραστη μαχήτρια της ζωής. Εσύ, που συντρόφεψες γενιές μαθητών, που γέμισες εφηβικές βιβλιοθήκες, που μας έμαθες από τα μικράτα μας την αξία της αντίστασης. Όταν ο ήλιος, οι Νικητές, Τα γενέθλια, Τα Στενά παπούτσια...
Έζησες να δεις τη νέα Χούντα, να δεις τη δικτατορία των αγορών και των διεθνών τοκογλύφων.
Έζησες να δεις τη νέα αντίσταση να γεννιέται. Από κείνους τους μικρούς μαθητές που έμαθαν απ' τα βιβλία σου τη νύχτα του Πολυτεχνείου.

GO BACK! Μυτιλήνη, Χριστούγεννα 1944 ή Πώς εμποδίστηκε η απόβαση των Εγγλέζων

Από το μπλογκ της Ανταρσίας στο Αιγαίο-Αντικαπιταλιστική Αριστερά

Η μπροσούρα «Μυτιλήνη, Χριστούγεννα 1944 ή Πώς εμποδίστηκε η απόβαση των Εγγλέζων» εκδόθηκε το Μάρτη του 1945 από την «Ελεύθερη Λέσβο», την εφημέριδα της οργάνωσης του ΕΑΜ στο νησί. Την έκδοση επιμελήθηκαν οι Ηλίας Παρασκεβαΐδης και Τάκης Ελευθεριάδης. Επανεκδόθηκε μετά τη μεταπολίτευση από τις εκδόσεις Μνήμη. Αναδημοσιεύεται από το μπλογκ Η Λέσχη.

Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΗΣ ΝΙΚΗΣ

«Μονάχα έτσι θα πάψουν τα σήμερα “θέλουμε” και άβριο “δε θέλουμε”». Μ' αυτά τα λόγια, λένε, πως εξηγούσε στους απλούς ναύτες ένας προϊστάμενός τους ανώτερος, όταν ήρθαν τα καράβια του Turnbull και ο κόσμος δεν ήξερε ακόμα καλά, αν θα γινόταν απόβαση ή όχι.

Αυτή η εξήγηση κλείνει μέσα της ολόκληρη την πολιτική σημασία που είχε η απόβαση. Δεν είχε σκοπό να κάνει στρατιωτική κατοχή το νησί ο Άγγλος Ταξίαρχος. Ερχόταν σα «φίλος» και «σύμμαχος» και γι' αυτό δεν ελεγε «ψέματα», όταν βεβαίωνε πως τα στρατεύματά του «δεν πρόκειται να αναμιχθούν με το καθεστώς της νήσου».

Δεν εκινδύνευε η λευτεριά του λαού της Μυτιλήνης από κείνον. Ο ίδιος δε θα ήθελε να ανακατωθεί και να ρυθμίσει αμέσως τη διοίκηση του τόπου. Ίσα - ίσα αυτό ήταν το σημαντικό. Η παρουσία μονάχα απ' τ' αποικιακά στρατεύματα θα ήταν αρκετή για να δημιουργήσει την κατάλληλη ατμόσφαιρα και να μπορέσουν να προκύψουν όλες οι ενέργειες οι αντιλαϊκές. Ήταν αρκετός ο αέρας τους για να δημιουργήσουν τις απαραίτητες συνθήκες για να καταργηθούν ουσιαστικά «μόνες τους» οι τοπικές λαϊκές αρχές, να διοριστούν αντιλαϊκά στοιχεία για πρόεδροι και άλλοι άρχοντες και ν' αρχίσει πάλι η δράση της γνωστής κλίκας, που άρχισε κιόλας σε άλλους τόπους, όπου η λαϊκή δύναμη ήταν σχετικά μικρότερη. Ο Turnbull θέλησε να βοηθήσει τη ντόπια αντίδραση να επιβάλει το «κράτος του νόμου» της. Ήθελε να εφαρμόσει ομοιόμορφο καθεστώς στα νησιά του Αιγαίου. Η Μυτιλήνη μονάχα έμενε έξω· ήταν το μόνο νησί που κρατήθηκε εαμικό ολότελα και μπόρεσε ν' αντιδράσει αποτελεσματικά στα σχέδια που γύρεψαν να εφαρμόσουν οι «αρχές» για να εξουδετερώσουν με τρικλοποδιές την επιρροή του ΕΑΜ. Τραγούδι που έγραψε ο Αγιασιώτης Στρατής Π. Ανεζίκος πάνω στα μπλόκια...