Πολιτική πρόταση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ (22.1.2017)

Πολιτική πρόταση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ

• ΓΙΑ ΕΝΑΝ ΚΟΙΝΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΒΗΜΑΤΙΣΜΟ, ΤΗΝ ΚΟΙΝΗ ΔΡΑΣΗ, ΤΟΝ ΔΙΑΛΟΓΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΤΩΝ ΑΝΤΙΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΩΝ, ΑΝΤΙΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΩΝ, ΑΝΤΙ-ΕΕ ΔΥΝΑΜΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΔΥΝΑΜΕΩΝ ΤΗΣ ΑΝΑΤΡΟΠΗΣ
• ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΤΗΣ ΕΠΙΘΕΣΗΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΤΑΞΙΚΗ ΑΝΑΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗ ΤΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ
• ΓΙΑ ΤΟ ΚΙΝΗΜΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΤΗΣ ΑΝΑΤΡΟΠΗΣ

Στη βάση της πολιτικής απόφασης της 3ης Συνδιάσκεψης, η ΑΝΤΑΡΣΥΑ διατυπώνει σήμερα την πρότασή της για τον διάλογο, τον κοινό βηματισμό και την πολιτική συνεργασία, που απευθύνεται στις δυνάμεις της αντικαπιταλιστικής, αντιιμπεριαλιστικής, αντιΕΕ αριστεράς και τις πολύμορφες δυνάμεις που κινούνται σε λογική ανατροπής και έρχονται σε ρήξη με τις λογικές της διαχείρισης του συστήματος. 

Α. Οι πολιτικές εξελίξεις

Οι πυκνές και σημαντικές πολιτικές εξελίξεις της περιόδου (δεύτερη αξιολόγηση με καταιγιστικά μέτρα ενάντια στον λαό και η ανάγκη ανάπτυξης των εργατικών και λαϊκών αντιστάσεων,  όξυνση των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών και των πολεμικών κινδύνων στην περιοχή) δημιουργούν την ανάγκη για διαμόρφωση εναλλακτικής λύσης  σε ρήξη με την πολιτική του κεφαλαίου, της ΕΕ και του ΔΝΤ, απέναντι στον ισχυρισμό όλων των αστικών και μνημονιακών κομμάτων ότι δεν υπάρχει εναλλακτική (ΤΙΝΑ).

Η πολύμορφη επίθεση περιλαμβάνει: το χτύπημα των συνδικαλιστικών ελευθεριών και κατακτήσεων, με το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας, τις νέες περικοπές μισθών και συντάξεων, την παράδοση των «κόκκινων δανείων» στα κοράκια των αγορών, τους μαζικούς πλειστηριασμούς της λαϊκής κατοικίας, τον «αυτόματο κόφτη», τους δημοσιονομικούς κανόνες της ευρωζώνης και της ΕΕ. Με αυτή την πολιτική χτυπιούνται οι δημοκρατικές ελευθερίες και καταχτήσεις. Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ ΑΝΕΛ έχει ενστερνιστεί και υλοποιεί την βαθιά αντιλαϊκή πολιτική, με στόχο να σώσει τους καπιταλιστές και τους τραπεζίτες από τη κρίση του συστήματος τους, προσπαθώντας να πείσει ότι η πολιτική αυτή είναι μονόδρομος και για τα λαϊκά στρώματα. Αντιγράφει όλες τις προηγούμενες μνημονιακές αστικές κυβερνήσεις.

Την ίδια στιγμή η  ΕΕ, που αποτελεί το «όραμα» της ελληνικής ολιγαρχίας για μισό και πάνω αιώνα,  βιώνει την μεγαλύτερη από ποτέ οικονομική, πολιτική, ιδεολογική και κοινωνική κρίση. Μετά το ελληνικό και το βρετανικό, ήρθε και το ιταλικό ΟΧΙ για να επιβεβαιώσει όχι μόνο ότι το «κοινό ευρωπαϊκό όραμα» αποτελεί  πλέον εφιάλτη για την εργατική τάξη και τους λαούς της Ευρώπης, αλλά και ότι δυναμώνει η δυνατότητα να αμφισβητηθεί μαζικά ο «μονόδρομος της ΕΕ» από εργατική σκοπιά.

Την ίδια στιγμή, ζούμε την όξυνση των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών (ΗΠΑ, ΕΕ, Ρωσία) και των αστικών τάξεων στην περιοχή μας, την επέκταση των πολέμων και του δράματος της προσφυγιάς, τον ανταγωνισμό των αστικών τάξεων Ελλάδας και Τουρκίας. Η ελληνική κυβέρνηση εμπλέκεται ενεργά στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς και ανταγωνισμούς. Γίνεται ο καλός στρατιώτης του ΝΑΤΟ, ενισχύει τον ιμπεριαλιστικό άξονα ΗΠΑ-Ισραήλ, από κοινού με την Αίγυπτο και την Κύπρο. Τμήμα αυτής της πολιτικής είναι και η συμφωνία ΕΕ- Τουρκίας, την οποία στηρίζει και υλοποιεί η ελληνική κυβέρνηση που μετατρέπει το Αιγαίο σε «πεδίο μάχης» κατά των προσφύγων και μεταναστών, με καταδιώξεις από το ΝΑΤΟ, τη FRONTEX και τους συνοριοφύλακες Ελλάδας και Τουρκίας, με στρατόπεδα συγκέντρωσης και ιδιαίτερη προσφυγική γκετοποίηση στα νησιά του Αν. Αιγαίου.

Με βάση τα παραπάνω, κρίσιμο ζήτημα αποτελεί η συσπείρωση των κοινωνικών και πολιτικών δυνάμεων που επιδιώκουν την ανατροπή αυτής της επίθεσης, την απελευθέρωση της εργατικής τάξης και του λαού από την μέγγενη των ευρωμνημονίων και της καπιταλιστικής βαρβαρότητας, της  ΕΕ και ΔΝΤ, την ανεξαρτησία από τους ιμπεριαλιστικούς μηχανισμούς, που επιδιώκουν να ανοίξει ένας άλλος δρόμος για την κοινωνική πλειοψηφία.

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ διαπιστώνει ότι σήμερα, παρά τις αναγνωρισμένες και σεβαστές διαφορές που υπάρχουν ανάμεσα στις δυνάμεις που κινούνται σε αντικαπιταλιστική, αντιιμπεριαλιστική, αντιΕΕ κατεύθυνση, και τις ευρύτερες δυνάμεις ανατροπής, που απορρίπτουν τις λογικές «φιλολαϊκής» διαχείρισης του καπιταλισμού, είναι αναγκαίο, ώριμο και ρεαλιστικό να υπάρξει τουλάχιστον ένας κοινός συνολικός πολιτικός βηματισμός με ανοικτή την δυνατότητα της πολιτικής συνεργασίας.

 Για το λόγο αυτό διατυπώνουμε την πολιτική αυτή πρόταση για τον κοινό πολιτικό βηματισμό και την πολιτική συνεργασία, που  αφορά:

α) Μορφές μόνιμης κοινής δράσης στα πλαίσια της λογικής του αγωνιστικού μετώπου ρήξης και ανατροπής στους κοινωνικούς χώρους,

β) Κοινή συμμετοχή σε μόνιμες δράσεις που αφορούν κορυφαία πολιτικά ζητήματα όπως η Ε.Ε,  το θέμα των λαϊκών ελευθεριών κα

γ) Η από κοινού συμβολή στην ενίσχυση των κοινωνικοπολιτικών συσπειρώσεων και σχημάτων (συνδικαλιστικό κίνημα, Περιφέρειες, Δήμους, νεολαία, κίνημα ενάντια στους πλειστηριασμούς),

δ) ένας ευρύτερος συστηματικός διάλογος, για τα μεγάλα ζητήματα του αντικαπιταλιστικού προγράμματος, της αριστεράς και του μετώπου που απαιτεί η εποχή μας.

Πιο συγκεκριμένα:

Β. Για την πάλη για την ανατροπή της επίθεσης και την ανασυγκρότηση του κινήματος

Τα βήματα της πολιτικής συνεργασίας περνούν πρώτα από όλα μέσα από την κοινή δράση στο κίνημα, για να ανατραπεί η επίθεση, για να μην περάσουν τα μέτρα της «δεύτερης αξιολόγησης» και όλες οι υπόλοιπες αναδιαρθρώσεις. Η προσπάθεια αυτή αφορά προφανώς ευρύτερες δυνάμεις, αλλά σε κάθε περίπτωση οι δυνάμεις στις οποίες απευθύνεται η παρούσα πρόταση κοινού πολιτικού βηματισμού είναι αναγκαίο να δράσουν από κοινού και ενοποιητικά για την οικοδόμηση ενός ισχυρού αγωνιστικού μετώπου αντιπολίτευσης, ρήξης, ανατροπής.

Σε αυτή την κατεύθυνση είναι κρίσιμο ζήτημα η αναπτυγμένη κοινή δράση όλων των μαχόμενων δυνάμεων της αριστεράς, η από κοινού ενίσχυση των μαζικών, ενωτικών μαχητικών πρωτοβουλιών που συγκροτούνται στο κοινωνικό επίπεδο και επιδιώκουν να συμβάλλουν στην ανασυγκρότηση του εργατικού και λαϊκού κινήματος.

Υπάρχουν κρίσιμες μάχες που πρέπει και μπορεί να δοκιμαστεί στην πράξη αυτή η προσπάθεια. Οι αγώνες ενάντια στις νέες περικοπές και για αυξήσεις στους μισθούς και τι συντάξεις, ενάντια στην ιδιωτικοποίηση του νερού και συνολικά στην πάλη για την υπεράσπιση των δημόσιων αγαθών από τα αρπαχτικά της αγοράς, την υπεράσπιση της σταθερής δουλειάς ενάντια στην ελαστική εργασία. Τη δράση μας στο ζήτημα της αντιιμπεριαλιστικής και αντιπολεμικής δράσης.  Στο προσφυγικό για να κλείσουν τα στρατόπεδα συγκέντρωσης, για ανοιχτά σύνορα και ανθρώπινες συνθήκες στέγασης και εκπαίδευσης για τους πρόσφυγες. Η αντιφασιστική πάλη.

Η στήριξη των προσπαθειών της «από τα κάτω συγκρότησης», στα μέτωπα αυτά και ο προσανατολισμός στην -πιο αναγκαία από ποτέ- ταξική ανασυγκρότηση του εργατικού κινήματος σε κόντρα με την εργοδοσία, τον υποταγμένο συνδικαλισμό και τους μηχανισμούς τους, ο έμπρακτος διαχωρισμός από κάθε λογική «ακολουθητισμού» και «αναμονής» των πρωτοβουλιών της συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας είναι απόλυτα αναγκαία για πραγματικά βήματα αντίστασης.

Γ. Βήματα για μια άλλη, ανατρεπτική, αντισυστημική, αριστερά

Παράλληλα με την κοινή δράση στο κίνημα, χρειάζεται να ανοίξουμε ένα συστηματικό και συντροφικό διάλογο γύρω από τα μεγάλα πολιτικά ζητήματα που έχουν αναδειχθεί. Απέναντι στην ΤΙΝΑ που προβάλλουν τα κόμματα που υλοποιούν τα μνημόνια (ΣΥΡΙΖΑ, ΑΝΕΛ, ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, Ποτάμι, ΕΚ), και στον φασισμό (ΧΑ), η επεξεργασία και ο αγώνας για μια εναλλακτική λύση σε αντικαπιταλιστική αντιιμπεριαλιστική κατεύθυνση αποτελεί κρίσιμο παράγοντα και για το ξεδίπλωμα και τη νικηφόρα πορεία των αγώνων.

Αντικείμενο του  διαλόγου πιστεύουμε πως πρέπει να είναι τα μεγάλα ζητήματα που σφράγισαν την συζήτηση στο κίνημα και την αριστερά το προηγούμενο διάστημα και πρέπει να συζητηθούν πλατιά, στη βάση του κριτηρίου της πράξης και των συμπερασμάτων από την ιστορική εμπειρία ειδικά των τελευταίων χρόνων. Τέτοια ζητήματα, κατά τη γνώμη μας, αποτελούν:

• Το ζήτημα του αν υπάρχει η δυνατότητα κατάργησης των μνημονίων χωρίς ρήξη και έξοδο από την ευρωζώνη και την ΕΕ». Εκτιμούμε ότι, με βάση την εμπειρία και ιδιαίτερα το κρίσιμο διάστημα του 2015, έχει αποδειχτεί ότι η ΕΕ με τις συνθήκες, τους κανονισμούς της, έχει οικοδομήσει ένα τερατώδη μηχανισμό «υλοποιημένου» μνημονίου. Το ευρώ αποτελεί όπλο διαρκούς εκβιασμού και πιστωτικής ασφυξίας. Για αυτό η ρήξη / έξοδος από την ΕΕ αποτελεί αναγκαίο όρο για την εξυπηρέτηση των λαϊκών συμφερόντων. Η μαχόμενη αριστερά οφείλει και πρέπει να προετοιμάσει τους εργαζόμενους για αυτή τη μεγάλη σύγκρουση, και να ανοίξει τη συζήτηση για τους αναγκαίους κοινωνικούς μετασχηματισμούς, ώστε η ρήξη αυτή να γίνει προς όφελος της εργατικής τάξης και του λαού και σε βάρος του κεφαλαίου.

• Το ζήτημα του ότι δεν μπορεί να βελτιωθεί ουσιαστικά η ζωή των εργαζόμενων αν δεν πληρώσει το κεφάλαιο. Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ πιστεύει ότι η αντιδραστική πολιτική που εφαρμόζεται σε όλη την Ευρώπη είναι ταξική πολιτική του κεφαλαίου για να ξεπεράσει ο καπιταλισμός την κρίση του. Η λογική ότι τα λαϊκά συμφέροντα μπορεί να εξυπηρετηθούν μέσα από την «συνεργασία όλων των τάξεων», την «δίκαιη ανάπτυξη» ή την «προοδευτική παραγωγική ανασυγκρότηση» μέσα στο πλαίσιο της κυριαρχίας του κεφαλαίου και των καπιταλιστικών σχέσεων παραγωγής, οδηγεί στην αποδοχή των κριτηρίων του κέρδους και της ανταγωνιστικότητας, του αστικού εκσυγχρονισμού και τελικά την υποταγή στις αστικές επιλογές.

• Το ερώτημα του αν αποτελεί «εναλλακτική λύση» η προβολή του στόχου για «αριστερή κυβέρνηση»,  μέσα στο πλαίσιο των μηχανισμών του «βαθέως κράτους» (στρατός, μυστικές υπηρεσίες, μηχανισμοί καταστολής), των μηχανισμών εξουσίας του κεφαλαίου (μεγάλες επιχειρήσεις, τράπεζες, ιδεολογικοί μηχανισμού του κράτους) και των φανερών ή μυστικών ιμπεριαλιστικών μηχανισμών (υπερεθνικοί μηχανισμοί ΕΕ, Ευρωζώνη, ΔΝΤ), υποβαθμίζοντας τον ενιαίο, βαθιά αντιδραστικό χαρακτήρα τους. Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ πιστεύει πως αποδείχτηκε από την εμπειρία ότι αντικειμενικά το ζήτημα της κυβέρνησης τίθεται στο πλαίσιο της πάλης για την  πολιτική εξουσία της εργατικής τάξης και των άλλων λαϊκών στρωμάτων, της οργάνωσης του λαού με τα δικά το όργανα για ρήξη με το κράτος και τους μηχανισμούς του ιμπεριαλισμού, στην πορεία για την συντριβή τους και την αντικατάστασή τους με τους λαϊκούς θεσμούς, μιας δημοκρατίας και εξουσίας των ίδιων των εργαζομένων.

• Το ερώτημα του αν οδηγεί σε αλλαγή των συσχετισμών η αναπαραγωγή «αντιμνημονιακών» ή «αντινεοφιλεύθερων» μετώπων. Πιστεύουμε ότι σήμερα χρειάζεται συσπείρωση δυνάμεων ενάντια στην ουσία της αστικής πολιτικής, δηλαδή στην επίθεση στα δικαιώματα, τις αντιδραστικές αναδιαρθρώσεις και τους φορείς της (κυβέρνηση, ΕΕ, ΔΝΤ). Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ, τόσο με τη συγκρότησή της όσο και με τις πολιτικές προτάσεις που διατυπώνει, στρατεύεται στην οικοδόμηση και ενίσχυση του αντικαπιταλιστικού μετώπου. Δηλαδή ενός μετώπου που το πρόγραμμά του, η προοπτική του και η πρακτική του στρέφονται ενάντια στην αστική τάξη και το κράτος της, στους βασικούς νόμους του συστήματος (της εκμετάλλευσης, του κέρδους, των αγορών κλπ), και έχει ορίζοντά του την πολιτική  εξουσία της εργατικής τάξης και των συμμάχων της. Που παλεύει για μια σύγχρονη σοσιαλιστική προοπτική. Που παλεύει ενάντια στον ιμπεριαλισμό, τους ιμπεριαλιστικούς μηχανισμούς (ΕΕ, ΝΑΤΟ κλπ) και τον πόλεμο. Που παλεύει για τα δημοκρατικά δικαιώματα και τις ελευθερίες του κόσμου της δουλειάς, ενάντια στην σύγχρονη απολυταρχία των πολυεθνικών, του κράτους, των μιντιοκρατών.

Κατάληξη αυτού του κοινού πολιτικού βηματισμού είναι, κατά την γνώμη μας, η επίτευξη μιας συνολικής πολιτικής συνεργασίας οι ρυθμοί και οι μορφές της οποίας θα αποφασιστούν από κοινού από τις δυνάμεις π0υ συμφωνούν σε αυτή την κατεύθυνση,

Πολιτική βάση αυτής της συνεργασίας είναι κατά την γνώμη μας οι εξής κρίσιμοι πολιτικοί στόχοι:

• Ανατροπή της αντιλαϊκής επίθεσης του αστικού, μνημονιακού μπλοκ κυβέρνησης-ΕΕ-ΔΝΤ-κεφαλαίου, με τη δύναμη του εργατικού λαϊκού  κινήματος.
• Άμεση, «μονομερής» ικανοποίηση των αιτημάτων του εργατικού και λαϊκού κινήματος, όπως πχ η προστασία των ανέργων, οι αυξήσεις των μισθών, των συντάξεων και του λαϊκού εισοδήματος, σε πλήρη αντίθεση με όλα μνημονιακά μέτρα νέα και παλιά, η διεκδίκηση των δικαιωμάτων της νέας γενιάς, η προστασία της λαϊκής κατοικίας και περιουσίας, η αντίσταση στο ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας και των αγαθών, η υπεράσπιση των μικρομεσαίων στρωμάτων και της φτωχομεσαίας αγροτιάς από την καταστροφή. Αυτά μπορούν να γίνουν μόνο με μείωση της εκμετάλλευσης, σε ρήξη με τους νόμους του κέρδους, της ανταγωνιστικότητας/παραγωγικότητας, αλλά και τη λογική ότι η αύξηση των μισθών και η βελτίωση της ζωής των εργαζόμενων εξαρτάται από την «αντοχή της οικονομίας».

• Κατάργηση παλιών και νέων μνημονίων και των δανειακών συμβάσεων  της κοινωνικής καταστροφής και της επιτροπείας.
• Άμεση στάση πληρωμών στους δανειστές τοκογλύφους, μη αναγνώριση και διαγραφή του χρέους.

• Έξοδος από την ευρωζώνη, ρήξη/αποδέσμευση από την  ΕΕ, από τη σκοπιά του διεθνισμού στην κατεύθυνση της εξυπηρέτησης των λαϊκών-εργατικών αναγκών.

• Εθνικοποίηση  του τραπεζικού συστήματος και των στρατηγικών επιχειρήσεων χωρίς αποζημίωση, με εργατικό και λαϊκό έλεγχο.
• Αντιπολεμικός αντιιμπεριαλιστικός αγώνας, αλληλεγγύη στους πρόσφυγες. Έξοδος της Ελλάδας από το ΝΑΤΟ, αποδέσμευση από τους σχεδιασμούς του ιμπεριαλισμού.
• Υπεράσπιση και διεύρυνση των εργατικών και λαϊκών δημοκρατικών δικαιωμάτων ενάντια στην εργοδοτική βία, την κρατική καταστολή, στη δικτατορία των μιντιοκρατών, τη συρρίκνωση των συνδικαλιστικών και κοινωνικών ελευθεριών, την αστυνομοκρατία και το νεοφασισμό.
• Αγώνας ενάντια στην οικονομική βία που υφίσταται ο λαός. Να σταματήσει η κλοπή των εργαζόμενων  από τις τράπεζες. «Σεισάχθεια» στο ιδιωτικό χρέος των λαϊκών οικογενειών

Προτεραιότητα μιας μαχόμενης και ανατρεπτικής Αριστεράς σήμερα είναι να παλεύει για την επιβολή αυτών των πολιτικών στόχων με τη δύναμη του εργατικού λαϊκού κινήματος και του οργανωμένου λαού. Να συγκρούεται με την αστική τάξη απορρίπτοντας λογικές ταξικής συνεργασίας. Να απορρίπτει κάθε «ενδιάμεση λύση φιλολαϊκής» διαχείρισης του καπιταλισμού και «αριστερής» ή άλλης κυβέρνησης μέσα στο πλαίσιο των ιμπεριαλιστικών μηχανισμών της ΕΕ και του  ΝΑΤΟ, της «συνέχειας του κράτους», της κυριαρχίας του κεφαλαίου. Να απορρίπτει οποιαδήποτε αυταπάτη για την προώθηση του προγράμματος αυτού μέσα από τη συμμετοχή στους θεσμούς του αστικού κράτους, κάθε λογική και πρακτική κρατικής αστικής διαχείρισης που, ιδιαίτερα στις σημερινές συνθήκες, οδηγεί σε άσκηση αντιλαϊκής πολιτικής. Να έχει ως ορίζοντα την ανατροπή του καπιταλισμού και του μετασχηματισμού της κοινωνίας σε σοσιαλιστική κατεύθυνση, για μια κοινωνία χωρίς εκμετάλλευση και καταπίεση.

Σύντροφοι / ισσες,

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ έχει επεξεργαστεί τα παραπάνω ήδη από την Συνδιάσκεψή της. Συνέβαλε σε μετωπικές πρωτοβουλίες τόσο στο κοινωνικό όσο και στο πολιτικό επίπεδο. Έχοντας σταθερή την επιδίωξη της συμβολής μας στο αντικαπιταλιστικό μέτωπο και έχοντας συνείδηση ότι αυτό θα είναι μία πορεία δεν μπορούμε και δεν πρέπει να εγκλωβιστούμε στην λογική ή όλα ή τίποτα. Με την πολιτική αυτή πρόταση επιδιώκουμε να συμβάλλουμε στο άνοιγμα μιας πλατιάς συζήτησης, να ανοίξει μια διαδικασία ώστε να υπάρξει ο ώριμος και αναγκαίος κοινός πολιτικός βηματισμός για το κίνημα και την αριστερά της ανατροπής που απαιτεί η εποχή μας.

ΚΣΕ ΑΝΤΑΡΣΥΑ

Αποφάσεις του Πανελλαδικού Συντονιστικού Οργάνου της ΑΝΤΑΡΣΥΑ (22.1.2017)

ΑΝΤΑΡΣΥΑ

ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΟΥ ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΟΥ ΟΡΓΑΝΟΥ, ΚΥΡΙΑΚΗ 22/1/2017

Α. ΕΙΣΑΓΩΓΗ

1.    To Πανελλαδικό Συντονιστικό συνεδριάζει σε μια περίοδο που όλα τα μεγάλα και

σοβαρά ζητήματα της πολιτικής διαπάλης έχουν ανοίξει και σε σημαντικό βαθμό θα κριθούν το επόμενο χρονικό διάστημα: τo βάθεμα της οικονομικής κρίσης τόσο παγκόσμια όσο και στην χώρα μας,  η κρίση της ΕΕ, η όξυνση των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών μέχρι του σημείου πολεμικών απειλών και η αντιδραστικοποίηση του  πολιτικού συστήματος ως απάντηση στο βάθεμα της πολιτικής κρίσης, που συνοδεύεται και με τις τάσεις ενίσχυσης της ακροδεξιών και ρατσιστικών δυνάμεων  σε ΗΠΑ και Ευρώπη, αποτελούν το γενικότερο περιβάλλον μέσα στο οποίο εξελίσσεται η πολιτική διαπάλη στην χώρα μας και διεθνώς.

Στην Ελλάδα, βρισκόμαστε μπροστά σε μια νέα σημαντική καμπή των πολιτικών εξελίξεων. Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ κλιμακώνει την επίθεση για την υλοποίηση των μέτρων της πρώτης αξιολόγησης και την συζήτηση για την δεύτερη, κατάσταση που προκαλεί τάσεις οργής αλλά και απογοήτευσης σε τμήματα του λαού.

Στα δυο χρόνια της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, η εργατική τάξη και ο λαός μέσα από τις πικρές τους εμπειρίες κατανοούν ότι η πολιτική «ούτε ρήξη-ούτε υποταγή», η «κατάργηση των μνημονίων μέσα στην ευρωζώνη και την ΕΕ», η «σκληρή διαπραγμάτευση με τους δανειστές», η «ταξική συνεργασία» για μια «δίκαιη ανάπτυξη» οδηγούν τελικά στην κλιμάκωση της αστικής, μνημονιακής επίθεσης στα λαϊκά στρώματα.

Όμως η μετακίνηση του κόσμου προς τα αριστερά, προς μια αντικαπιταλιστική πολιτική ρήξης με τις δυνάμεις του κεφαλαίου, την ΕΕ και τους δανειστές,  δεν είναι ούτε αυτόματη, ούτε εύκολη υπόθεση. Για να υπάρξει η μετατόπιση αυτή χρειάζονται πρωτοβουλίες που να δυναμώνουν την αντίσταση για να έχουμε νίκες και βήματα στην ταξική ανασυγκρότηση του κινήματος, προβολή της αντικαπιταλιστικής τακτικής και στρατηγικής απέναντι στα άλυτα ζητήματα και τις αντιφάσεις που υπάρχουν και μέσα και στον κόσμο που «σπάει» από τον ΣΥΡΙΖΑ, ενωτικές πρωτοβουλίες  με αυτόν τον κόσμο και μέσα στους αγωνιστές και τις δυνάμεις που με τους δικούς τους δρόμους κινούνται σε κατεύθυνση ρήξης και ανατροπής της κυρίαρχης πολιτικής, για να αλλάζει ο συσχετισμός και να ξεπεραστεί η  ηττοπάθεια και η απογοήτευση.

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ, παρά την συνεισφορά της στην ανάπτυξη του κινήματος και των αγώνων, δεν έχει κατορθώσει να μπει μπροστά και να συμβάλλει στην αντεπίθεση του εργατικού και λαϊκού κινήματος.  Συζητώντας και ξεπερνώντας, με ενωτικό και συντροφικό τρόπο, λάθη και αδυναμίες της προηγούμενης περιόδου, η ΑΝΤΑΡΣΥΑ μπορεί και πρέπει να παίξει πρωτοπόρο ρόλο απέναντι στην κυβερνητική πολιτική, την ΕΕ, τον πόλεμο με κινηματικές και πολιτικές πρωτοβουλίες. Η πολιτική πρόταση που καταθέτει για κοινό βηματισμό,  διάλογο και την πολιτική συνεργασία των δυνάμεων της αντικαπιταλιστικής, αντιιμπεριαλιστικής, αντιΕΕ αριστεράς και τις πολύμορφες δυνάμεις που κινούνται σε λογική ανατροπής και έρχονται σε ρήξη με τις λογικές της διαχείρισης του συστήματος απαντάει σ’ αυτή την ανάγκη.

Το ΠΣΟ καλείται με την συζήτηση και τις αποφάσεις του, που θα συζητηθούν εν συνεχεία σε όλη την κλίμακα των οργάνων και τοπικών επιτροπών της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, να συμβάλλει στην ανασυγκρότηση της προσπάθειάς μας, στην άμεση ενίσχυση της συλλογικής δράσης, με σχέδιο και αποφασιστικότητα.

Β. Η ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΡΙΣΗ ΒΑΘΑΙΝΕΙ ΔΙΕΘΝΩΣ

2.    Οι βασικές εκτιμήσεις του ΠΣΟ του Σεπτέμβρη για την διεθνή κατάσταση του καπιταλισμού ισχύουν και μάλιστα η σημασία τους ενισχύεται, ενώ νέα στοιχεία έχουν εμφανιστεί.

Στο οικονομικό επίπεδο η κρίση παραμένει αξεπέραστη. Η Ελλάδα για άλλη μια χρονιά περιμένει την ανάκαμψη την… επόμενη χρονιά, ενώ το ίδιο συμβαίνει και στις χώρες που αποτελούν την καρδιά του συστήματος. Για πρώτη φορά εδώ και δεκαετίες, το παγκόσμιο εμπόριο δεν αυξάνεται με ρυθμούς ταχύτερους από το ΑΕΠ όλων των χωρών. Οι επενδύσεις είναι στάσιμες και η απειλή για μια νέα περίοδο στασιμότητας και ύφεσης μέσα στο 2017 είναι παραπάνω από ορατή.

Στις ΗΠΑ, η άρχουσα τάξη είναι διχασμένη. Η πολιτική Τραμπ για «επιστροφή στο εθνικό κράτος» (ως βάση για την ενίσχυση μιας νέας εξόρμησης του αμερικανικού κεφαλαίου), η όξυνση της αντιπαράθεσης με την Κίνα, το Ιράν κλπ παράλληλα με τα ανοίγματα στην Ρωσία, η διαφαινόμενη αντιπαράθεση με την ΕΕ, διαμορφώνουν μια νέα κατάσταση οξυμένων και απρόβλεπτων ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών.  Αποτελεί ερώτημα το αν η  αναιμική ανάκαμψη της αμερικάνικης οικονομίας  μπορεί να συνεχιστεί, αν μπορεί να αντέξει ένα πιο ανεβασμένο δολάριο σε συνθήκες όπου το παγκόσμιο εμπόριο έχει χάσει τη δυναμική του, και αν  η αμερικάνικη οικονομία μπορεί να αντέξει τις «συνταγές» του Τραμπ και τη στροφή στους εμπορικούς πολέμους με την Κίνα, που αντανακλούν τα προβλήματα της παγκόσμιας αδυναμίας του συστήματος να ανακάμψει με ικανοποιητικούς ρυθμούς απαλύνοντας τις ανισορροπίες.

Αλληλεγγύη στον ουκρανικό λαό Όχι στις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις, το φασισμό και τη λεηλασία με μνημόνια από ΕΕ-ΔΝΤ

Μήνυμα αλληλεγγύης απευθύνει η ΑΝΤΑΡΣΥΑ στον ουκρανικό λαό που περνά δύσκολες ώρες

Η πραξικοπηματικού τύπου κυβερνητική αλλαγή που ήρθε μετά από μια πολιτική σύγκρουση με εκατοντάδες νεκρούς και χιλιάδες τραυματίες στο Κίεβο, είναι το αποτέλεσμα μίας ανελέητης διαμάχης ανάμεσα σε σπαρασσόμενες ομάδες της οικονομικής και πολιτικής ολιγαρχίας που λεηλατεί τη χώρα μετά τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης. Βαθύτερες αιτίες της κρίσης και των συγκρούσεων είναι οι δεκαετίες της φτώχειας, μαζί με το χτύπημα των κοινωνικών δικαιωμάτων και των δημοκρατικών ελευθεριών από την κυβέρνηση Γιανουκόβιτς.
Έτσι συγκρούστηκαν από τη μία πλευρά εθνικιστικές ένοπλες παραστρατιωτικές ομάδες με φασιστική ιδεολογία και ναζιστικές καταβολές που στηρίζονται και εξοπλίζονται από ΕΕ και ΗΠΑ. Από  την άλλη οι κρατικές δυνάμεις καταστολής του αυταρχικού καθεστώτος της προηγούμενη κυβέρνηση Γιανουκόβιτς που στηριζόταν από τη Ρωσία. 
Ο λαός της Ουκρανίας βρίσκεται στη μέγκενη δύο ιμπεριαλισμών. Του ρώσικου που θέλει να συντηρήσει με κάθε μέσο την πολιτική και οικονομική κυριαρχία του στην ευρύτερη περιοχή και αυτού των ΕΕ, με πρωταγωνιστικό το ρόλο της Γερμανίας, και των ΗΠΑ που  μέσω της σύνδεσης με την ΕΕ και το ΝΑΤΟ επιχειρεί την προσάρτηση εδαφών, κρατών και οικονομιών στο άρμα του ευρωπαϊκού και του αμερικάνικου κεφαλαίου αντίστοιχα.
Το πρώτο πραξικόπημα που οργάνωσε η ΕΕ με πρωταγωνιστές και αιχμή του δόρατος τη φασιστική ακροδεξιά και τους νεοναζί ρίχνει τις μάσκες και αποδεικνύει ότι η ΕΕ όχι μόνο δεν εγγυάται τη δημοκρατία στην Ευρώπη, αλλά πρωταγωνιστεί στην υπονόμευσή της.
Τα πρώτα δείγματα γραφής του νέου ουκρανικού καθεστώτος και η στάση των ΕΕ-ΗΠΑ δείχνουν πως μαζί με το χτύπημα των δημοκρατικών και κοινωνικών δικαιωμάτων του ουκρανικού λαού, δρομολογείται το δέσιμο της χώρας στα δεσμά του ΝΑΤΟ, του ΔΝΤ και των μνημονίων που επιβάλλει η ΕΕ. Ο «εξευρωπαϊσμός» και οι «μεταρρυθμίσεις» δεν θα είναι τίποτα άλλο από μια νέα λεηλασία των πλουτοπαραγωγικών δομών και του φυσικού πλούτου της Ουκρανίας, με κερδισμένους τους ντόπιους ολιγάρχες, το κεφάλαιο των ΗΠΑ και της ΕΕ. Αυτή η εξέλιξη κάνει πολύ πιθανή την έκρηξη εμφυλίου, το διαμελισμό και τη διάλυση της χώρας.
Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ καταγγέλλει την αντιδραστική μεθόδευση για να τεθεί το ΚΚ Ουκρανίας εκτός νόμου από τη κυβέρνηση που στηρίζουν ΕΕ και ΗΠΑ. Βρίσκεται στο πλευρό των μαχόμενων δυνάμεων, αριστερών, κομμουνιστών και αντιφασιστών που με κόπο και αυταπάρνηση σε δύσκολες συνθήκες προσπαθούν να φέρουν στο προσκήνιο της μάχης που διεξάγεται στους δρόμους τα πραγματικά προβλήματα του λαού της Ουκρανίας.
Η ελπίδα βρίσκεται στην πάλη ενάντια στο φασισμό, τον εμφύλιο πόλεμο, τις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις και την καπιταλιστική λεηλασία.

Ο λαός μίλησε : Έξω Μέρκελ - Κυβέρνηση - ΕΕ - ΔΝΤ

 Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ χαιρετίζει τις δεκάδες χιλιάδες εργαζομένων και νεολαίας που έστειλαν ανυπόταχτο μήνυμα στην καγκελάριο Μέρκελ και στους κολαούζους της στην ελληνική κυβέρνηση. Παρά την τρομοκρατία της κυβέρνησης, την χουντικής έμπνευσης απαγόρευση των διαδηλώσεων σε μεγάλο μέρος της Αθήνας, τις εκατοντάδες προσαγωγές από τις διμοιρίες των πραιτωριανών και τον αποκλεισμό του κέντρου δεκάδες χιλιάδες διαδηλωτές κατέκλυσαν την πλατεία Συντάγματος και τους γύρω δρόμους, σε μια μεγάλη, μαχητική και ενωτική διαδήλωση. Τα μαχητικά μπλοκ της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, με την ανυποχώρητη παρουσία τους μέσα στη διαδήλωση, έδωσαν σαφές αντικυβερνητικό, αντιΕΕ και αντικαπιταλιστικό στίγμα. Μεγάλες συγκεντρώσεις έγιναν στις περισσότερες πόλεις της χώρας, ενώ πολύμορφη ήταν η αντίδραση των εργαζόμενων και του λαού (χαρακτηριστική η πρωτότυπη παρουσία της ΠΟΕ-ΟΤΑ στο Σύνταγμα, η συγκέντρωση διαμαρτυρίας των απλήρωτων εργαζόμενων στο Νοσοκομείο Ερίκος Ντυνάν και η βίαιη αντιμετώπισή της από τις δυνάμεις καταστολής κλπ). 

Ανεπιθύμητη η Μέρκελ στην Ελλάδα - Ξεσηκωμός, όλοι στους δρόμους ενάντια σε κυβέρνηση και ΕΕ

Η αναγγελία της επίσκεψης Μέρκελ είναι πρόκληση για το λαό. Η γερμανίδα καγκελάριος είναι ανεπιθύμητη. Επικεφαλής μιας ΕΕ που με πρόσχημα το χρέος και εργαλείο τα Μνημόνιαμετατρέπει τους εργαζόμενους της Ευρώπης σε δούλους του γερμανικού και ευρωπαϊκού κεφαλαίου. Εκπροσωπεί μια Ευρώπη που ενώνεται ενάντια στους εργαζόμενους και συμμετέχει στην πολεμική εκστρατεία των ιμπεριαλιστών ΗΠΑ-ΕΕ-ΝΑΤΟ ενάντια στους λαούς του πλανήτη για να κερδίσουν αγορές και πλουτοπαραγωγικές πηγές οι πολυεθνικές.

Η επίσκεψη έρχεται να συμβολίσει την συμμαχία του ελληνικού κεφαλαίου με τις τράπεζες και τους καπιταλιστές της Ευρώπης στα πλαίσια της ΕΕ. Μια συμμαχία με στόχο τη λεηλασία των δικαιωμάτων, της ελευθερίας και της ζωής του λαού και των εργαζομένων. Έτσι το ελληνικό κεφάλαιο εξασφαλίζει ότι θα ρίξει τα βάρη της κρίσης στις πλάτες της κοινωνικής πλειοψηφίας. Για να συνεχίσουν να κυβερνάνε με το σάπιο πολιτικό σύστημα, για να συνεχίσουν να συμμετέχουν στην καταλήστευση του πλούτου που παράγουν οι εργαζόμενοι και των φυσικών πόρων της χώρας, δε διστάζουν να προχωρήσουν στο ξεπούλημα των ιδιωτικοποιήσεων και στην αφαίμαξη του λαϊκού εισοδήματος για χάρη των τραπεζών. Δε διστάζουν να καταλύσουν τη δημοκρατία και τη λαϊκή κυριαρχία που απέμεινε για να μπορούν να αποφασίζονται όλα στις Βρυξέλλες, μακριά από τη δυνατότητα του λαού να επηρεάζει και να καθορίζει τις εξελίξεις.

Να μην παραδοθεί στο αυταρχικό καθεστώς της Τουρκίας ο αγωνιστής Nevzat Kalayci

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ ζητά να σταματήσει η διαδικασία έκδοσης στην Τουρκία ο αγωνιστής  Nevzat Kalayci που οι ελληνικές αρχές συλλάβανε στις 7 Αυγούστου. Ο Nevzat Kalayci συμμετείχε για χρόνια στους πολιτικούς και συνδικαλιστικούς αγώνες στην Τουρκία, έχειβασανιστεί και φυλακιστεί για τη δράση του, ενώ αποφυλακίστηκε λόγω σοβαρών προβλημάτων υγείας που ήταν συνέπεια της φυλακής. Η νέα καταδίκη που αντιμετωπίζει δεν είναι παρά μια πράξη εκδίκησης του τουρκικού καθεστώτος για την αγωνιστική του στάση. Η κυβέρνηση Ερντογάν παρά τα όσα διαδίδει η επίσημη προπαγάνδα, είναι εχθρική σε κάθε κοινωνική και πολιτική δράση, στα δημοκρατικά δικαιώματα και τις ελευθερίες.

Σε περίπτωση έκδοσής του, ο Nevzat Kalayci θα βρεθεί φυλακισμένος στα λεγόμενα λευκά κελιά όπου τη τελευταία δεκαετία έχασαν τη ζωή τους 1.758 κρατούμενοι για τις ιδέες και τη δράση τους.

Αλληλεγγύη στους αντιΝΑΤΟϊκούς διαδηλωτές του Σικάγου

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ χαιρετίζει τις μαζικές διαδηλώσεις ενάντια στη Σύνοδο του ΝΑΤΟ στο Σικάγο των ΗΠΑ. Καταγγέλλει την αστυνομική βαρβαρότητα και καταστολή με την οποία αντιμετωπίστηκαν και στέλνει μήνυμα αλληλεγγύης στους αγωνιστές που χτυπήθηκαν.
Η Σύνοδος αυτή είναι απειλή την ειρήνη και τους κοινωνικούς αγώνες των λαών, καθώς σχεδιάζει τη δράση του ΝΑΤΟ από τη σκοπιά της υπεράσπιση της καπιταλιστικής βαρβαρότητας σε πλανητικό επίπεδο. Σε συνθήκες κρίσης η δράση του ΝΑΤΟ παίρνει τη διάσταση μιας ολοκληρωτικής εκστρατείας ιμπεριαλιστικής επιβολής με πολέμους, επεμβάσεις πολιτικές και στρατιωτικές, συνομωσίες μυστικών υπηρεσιών, μαύρη προπαγάνδα.

Για την αποικιοκρατική παρέμβαση του Λοράν Φαμπιούς

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ καταδικάζει την απαράδεκτη αποικιοκρατικού τύπου παρέμβαση του Γάλλου Υπουργού Εξωτερικών Λοράν Φαμπιούς, ο οποίος δήλωσε ότι ο ελληνικός λαός δεν μπορεί να στηρίξει κόμματα που θα τον κάνουν να εγκαταλείψει το ευρώ, ενώ είχε το θράσος να δηλώσει πως είναι απολύτως καίριας σημασίας για την Ελλάδα να τηρήσει το Μνημόνιο.

Η ακύρωση των Μνημονίων είναι όρος ζωής για την εργαζόμενη πλειοψηφία στην Ελλάδα, ενώ και μόνο η απαίτηση του Ευρωσυμφώνου να μειωθούν οι μισθοί σε όλη τη ζώνη του ευρώ σε επίπεδα ανάλογα με αυτά της Κίνας, είναι επαρκής λόγος αποχώρησης από το ευρώ και την ΕΕ. 

Η Φράου Μέρκελ προχώρησε ένα ακόμη βήμα

Αφού τόσα χρόνια με μίζες, χαριστικές συμβάσεις και απ' ευθείας αναθέσεις απέκτησε τον έλεγχο κρίσιμων τομέων της οικονομίας σε τηλεπικοινωνιακά δίκτυα, ενεργειακές πηγές και συγκοινωνίες, τώρα πια δεν διστάζει να έχει λόγο και για το πολιτικό διακύβευμα της χώρας.

Το δικαίωμα αυτό της το παραχώρησαν απλόχερα οι κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ με τις δανειακές συμβάσεις και τα Μνημόνια που υπέγραψαν, πέρα και ενάντια στη θέληση του ελληνικού λαού. Οι ίδιοι που εγκατέστησαν γκαουλάιτερ, δίπλα στους επιτρόπους και επιτηρητές της Ε.Ε. του ΔΝΤ  και της Ε.Κ.Τ.

Η προεκλογική παρέμβαση των οικονομικών δολοφόνων των ΔΝΤ-ΕΕ δεν σώζει ΝΔ-ΠΑΣΟΚ

Ωμή προεκλογική επέμβαση υπερ ΝΔ-ΠΑΣΟΚ, των συνενόχων της καταστροφής που έφερε το Μνημόνιο, αλλά και ομολογία αποτυχίας είναι οι δηλώσεις της επικεφαλής του ΔΝΤ Λαγκάρντ σε τηλεοπτικό δίκτυο των ΗΠΑ πως η Ελλάδα δεν έχει γλιτώσει τη χρεοκοπία. Αυτό είναι το αποτέλεσμα της πολιτικής κυβέρνησης-ΕΕ-ΔΝΤ που ανέβασαν το χρέος από το 116% του ΑΕΠ στο 162% και γι’ αυτό ετοιμάζουν ένα τρίτο Μνημόνιο μετά τις εκλογές. 

Αυτό το οποίο αποφεύγει όμως να πει η Λαγκάρντ είναι ότι κάποιοι πέτυχαν τους στόχους τους. Ότι τα Μνημόνια έχουν εκχωρήσει τα δημόσια έσοδα τις υποδομές και τις πλουτοπαραγωγικές πηγές της χώρας στις τράπεζες και τις μεγάλες επιχειρήσεις. Ότι έχουν ισοπεδώσει μισθούς την κοινωνική ασφάλιση την υγεία την παιδεία και τις υπηρεσίες για χάρη της κερδοφορίας του ελληνικού και ευρωπαϊκού κεφαλαίου. 

Έξω από την Ελλάδα ο Μπάρακ ― Όχι στο ματωμένο γάμο Ελλάδας – Ισραήλ

Η επίσκεψη του υπουργού «άμυνας» του Ισραήλ Εχούντ Μπάρακ, του οποίου ο καθοριστικός του ρόλος στη σφαγή της Γάζας το 2009 είναι αρκετός για να καταγραφεί σαν εγκληματίας πολέμου, αποτελεί πρόκληση για τα αισθήματα αλληλεγγύης του ελληνικού λαού προς το μαχόμενο παλαιστινιακό λαό.

Η επίσκεψη Μπάρακ δείχνει με σαφή τρόπο τη σχέση συνενοχής της τρικομματικής κυβέρνησης του Μαύρου μετώπου ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΛΑΟΣ με το ρατσιστικό, δολοφονικό και ολοκληρωτικό καθεστώς του Ισραήλ. Αυτή η σχέση γίνεται επικίνδυνη για τον ελληνικό λαό, καθώς το Ισραήλ εμφανίζεται εμπροσθοφυλακή της πολεμικής προετοιμασίας του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού ενάντια στο Ιράν. Παράλληλα το καθεστώς του Ισραήλ πρωταγωνιστεί στην όξυνση των ενδοϊμπεριαλιστικών ανταγωνισμών και την αστάθεια στην Ανατολική Μεσόγειο με αφορμή την εκμετάλλευση του υποθαλάσσιου πλούτου.

Τοποθέτηση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ σε συνάντηση με αντιπροσωπεία του ΣΥΡΙΖΑ

Στην συνάντηση που πραγματοποιήθηκε ύστερα από πρόσκληση του ΣΥΡΙΖΑ προς την ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α. ανάμεσα σε αντιπροσωπείες των δύο πολιτικών σχηματισμών η αντιπροσωπεία της ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α. εκθέτοντας τις απόψεις της υποστήριξε ότι:

Η βαθιά δομική και ιστορικών διαστάσεων κρίση του καπιταλισμού στον κόσμο και τη χώρα μας και οι μεθοδεύσεις για την αντιμετώπισή της μέσα απ’ την ανατροπή του συνόλου των κατακτήσεων και δικαιωμάτων του κόσμου της εργασίας είναι οι παράγοντες που επιβάλλουν την μέγιστη δυνατή ενότητα στη δράση για την απόκρουση της επίθεσης και την ανασυγκρότηση των δυνάμεων της εργατικής τάξης σε αγωνιστική κατεύθυνση. Με βάση την εκτίμηση αυτή, που αποτελεί θεμέλιο των αντιλήψεων και της πρακτικής της, η ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α. απευθύνεται προς όλους τους εργαζόμενους και όλες τις δυνάμεις της Αριστεράς και τους καλεί σε κάθε χώρο δουλειάς στις πόλεις και στην ύπαιθρο, στον δημόσιο και στον ιδιωτικό τομέα, στις σχολές και στις πλατείες – παντού – μέσα από γενικές δημοκρατικές συνελεύσεις και επιτροπές βάσης να ενώσουν τις δυνάμεις και τους αγώνες τους. Να αποκρούσουν κάθε λογική υποταγής, πολυδιάσπασης, η επιφανειακής διαμαρτυρίας. Να προχωρήσουν στην ανάπτυξη ενός ρωμαλέου και πολιτικοποιημένου απεργιακού κινήματος διαρκείας, ενός παλλαϊκού ξεσηκωμού. Για την υπεράσπιση κατακτήσεων και δικαιωμάτων, για την ανατροπή του Μεσοπρόθεσμου, του κανιβαλικού Πολυνομοσχέδιου και της ίδιας της Κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ αλλά και των επίδοξων διαχειριστών της ίδιας πολιτικής ΝΔ – ΛΑΟΣ – ΔΗΣΥ.

1η Συνδιάσκεψη ΑΝΤΑΡΣΥΑ: Το κείμενο θέσεων του Συντονιστικού

Δόθηκε στη δημοσιότητα το κείμενο θέσεων του Συντονιστικού της ΑΝΤΑΡΣΥΑ που θα αποτελέσει τη βάση για συζήτηση για την 1η Συνδιάσκεψη, η οποία είναι προγραμματισμένη για τις 1-2 Οκτώβρη 2011. Το κείμενο μπορείτε να το κατεβάσετε σε εκτυπώσιμη μορφή (pdf) πατώντας εδώ.

Κείμενο Θέσεων του Συντονιστικού της ΑΝΤΑΡΣΥΑ

για την 1η Πανελλαδική Συνδιάσκεψη

Α. ΘΕΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ

Η οργή κατεβαίνει στους δρόμους και τις πλατείες της εξέγερσης!

1. Το τελευταίο διάστημα ζήσαμε μια εντυπωσιακή κλιμάκωση της εργατικής και λαϊκής πάλης. Ουσιαστικά, τέθηκε σε εξέλιξη ένας πραγματικός λαϊκός ξεσηκωμός, μια δυνάμει λαϊκή κι εργατική εξέγερση, που βάζει γενικότερα την απαίτηση να ανατραπεί το αποκρουστικό Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα, να ακυρωθούν όλα τα προηγούμενα αντιλαϊκά μέτρα, να φύγουν τα μνημόνια, η κυβέρνηση και η Τρόικα. Ήταν ένας ξεσηκωμός που ολοένα και περισσότερο αναζητούσε την ανατροπή της αντιδραστικής επίθεσης του κεφαλαίου και αμφισβητούσε συνολικά το αστικό πολιτικό σύστημα. Σε αυτό τον ξεσηκωμό συμμετείχαν πρώτα και κύρια οι δυνάμεις της εργασίας, οι άνεργοι, οι νέοι αλλά και οι αυτοαπασχολούμενοι και οι συνταξιούχοι, ήταν δηλαδή ένας ξεσηκωμός των λαϊκών τάξεων και στρωμάτων, με πρωταγωνιστικό ρόλο των εργαζομένων.

Οι τεράστιες και συγκλονιστικές συγκεντρώσεις στις πλατείες, οι μεγάλες απεργίες, η εντυπωσιακή αντίσταση του λαού και των εργαζομένων στο όργιο καταστολής στις 15/06 και στις 28-29/06, οι εντυπωσιακές και δημοκρατικές λαϊκές συνελεύσεις, η έκρηξη της οργής και της αγανάκτησης άλλαξαν τα δεδομένα, συναντήθηκαν και αλληλοτροφοδοτήθηκαν με τους εργατικούς και λαϊκούς αγώνες και πίεσαν ασφυκτικά το αστικό πολιτικό σύστημα. Αποτύπωσαν και αποτυπώνουν πλευρές μιας νέας πολιτικοποίησης και ριζοσπαστικοποίησης και ανοίγουν δρόμους για συνολικότερες ανατροπές.

Αποτέλεσμα της κλίμακας, της έντασης και της διάρκειας του ξεσηκωμού ήταν ότι η κυβέρνηση και το αστικό πολιτικό σύστημα βρέθηκαν οριακά σε συνθήκη ανοιχτής πολιτικής κρίσης. Η παραίτηση Παπανδρέου για μερικές ώρες στις 15/06, οι απόπειρες για κυβέρνηση «εθνικής συνεννόησης» με τη ΝΔ, ο ανασχηματισμός και η απελπισμένη προσπάθεια να νεκραναστήσουν, με την συμμετοχή του Βενιζέλου και του «όλου ΠΑΣΟΚ», την κυβέρνηση που ο κόσμος κλόνισε με τους αγώνες του, όλα αυτά αποτέλεσαν ενδείξεις πολιτικού πανικού απέναντι σε ένα κίνημα που γιγαντωνόταν, απέναντι σε ένα ρήγμα στις σχέσεις εκπροσώπησης που βάθαινε και βαθαίνει, απέναντι στο ορατό ενδεχόμενο να σαρωθούν από την εργατική λαϊκή εξέγερση

Συνένοχη η ελληνική κυβέρνηση στα εγκλήματα του Ισραήλ

Αφού κατήργησε το δημοκρατικό δικαίωμα στη διαδήλωση η κυβέρνηση του Μνημονίου, της ΕΕ και του ΔΝΤ, κατήργησε και την ελεύθερη ναυσιπλοΐα, ενώ ποινικοποιεί τη διεθνιστική αλληλεγγύη. Η κυβέρνηση Παπανδρέου και ο υπουργός Προστασίας του …Ισραήλ Χρ. Παπουτσής, υλοποιώντας κατά γράμμα τις απαιτήσεις του φασίστα Νετανιάχου, των ΗΠΑ και της ΕΕ, απαγόρευσαν τον απόπλου των σκαφών του Στόλου της Ελευθερίας, που θα μετέφεραν τρόφιμα και φάρμακα στην αποκλεισμένη Λωρίδα της Γάζας. Οι θλιβεροί συνεργάτες του κράτους – δολοφόνου του Ισραήλ έφτασαν στο σημείο να συλλάβουν και τον αμερικανό καπετάνιο του υπό αμερικανική σημαία σκάφους «Audacity of Hope»! Δικαιώνει κι αντιγράφει έτσι το περσινό έγκλημα του Ισραήλ, που έβαψε με αίμα τη Μεσόγειο, καταλαμβάνοντας με τη βία τα πλοία του Στόλου της Ελευθερίας.

Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ έχει ξεπεράσει πια κάθε όριο, στον αυταρχικό της βόρβορο. Αγοράζει χημικά (απαγορευμένα για χρήση μέσα σε πόλεις) όπλα από τους σιωνιστές τρομοκράτες του Ισραήλ, αντιγράφει τις μεθόδους καταστολής που χρησιμοποιούν κατά των Παλαιστινίων και τώρα παραβιάζει κάθε εθνική και διεθνή νομιμότητα απαγορεύοντας τον απόπλου των πλοίων για τη Γάζα. Είναι συνένοχη στα εγκλήματα που διαπράττει ο ισραηλινός στρατός κατοχής στη Γάζα στα πλαίσια του εμπάργκο που επέβαλε η ΕΕ.

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ καταδικάζει με τον πιο έντονο τρόπο την αθλιότητα αυτή. Καλεί τον ελληνικό λαό να κινητοποιηθεί για να εκφράσει τη διεθνιστική του αλληλεγγύη του στον αδελφό παλαιστινιακό λαό και για να απαιτήσει να φύγουν τα καράβια για τη Γάζα, να σπάσει ο αποκλεισμός, ελεύθερη Παλαιστίνη.

Οι λαοί θα νικήσουν! Η αλληλεγγύη δεν σταματά.

Οι δολοφόνοι του Ισραήλ, οι ιμπεριαλιστές και οι συνεργάτες τους, με πρώτη την άθλια ελληνική κυβέρνηση, θα ανατραπούν.

Αθήνα 2/7/2011